به التیام سر وزخممان نمک نزیید

برای حربه ظلم حرف بی حساب بس است
برای مردن و مرگ حق انتخاب بس است

نفس نفس نفسِ روزگار آتش بود
برای سوخته دل شرحی از کباب بس است

به جنگلی که کویر است چه حاجتی ست به آب
به خاک سوخته الطاف آفتاب بس است

بهشت و عاقیت ما خیال باطل نیست
همین که کشته ی دردیم و درثواب بس است

جگر گرفته به دندان ز هر مصیبت را
شستگی دهان تا به آسیاب بس است

نیاز سفره ی خالی طعام لایق نیست
که شان سیری عالی جناب خواب بس است

برای حجله ی بی خانمان خالی دست
در آسمان خدا عشق ماهتاب بس است

به امتحان الهی اگر که مشکوکیم
به کفر متهمیم و همین خطاب بس است

سوال مبهم اگر هست وچاره ای هم نیست
به استخاره شیخی ز سرکتاب بس است

برای امر به معروف نهی از منکر

پلاک سرخ خیابان بی حجاب بس است

برای معنی مطلق به راز آزادی
بدون محکمه اعدام با طناب بس است

به 1 سر و زخممان نمک نزنید
که استخوان غم لای التهاب بس است

اشاره ای ز خیانت به سروران شد اگر

زبان بریده بداریم در جواب بس است؟

قسم به قدمت تاریخ برای سوگ وطن
عبای چادری قشر انقلاب بس است.

(✍نادر احدزاده)