سرخی سیب نگاه

جرعه ای دیدار چشمان را که کتمان میکنی
سرخی سیب نگاهت را چه پنهان میکنی

لاله می روید ز حُسن گونه هایت نازنین
ماه دی را در وجودم چون بهاران میکنی

عطر زلفت تا گلوی باد می گیرد به دست
اشک شوقی را نثار چشم باران میکنی

گرچه ترسا نیستی و شیخ صنعان نیستم
بس که بر حمدت نشستم دل مسلمان میکنی.