گذشت حد ستم پا به عرصه ها بگذار

تو هر زمان که بیایی بهار خواهد شد
دوباره زندگی از نو خمار خواهد شد

سپیده ای و به روزی که چون شب تار است
شعاعِ نور شفق استوار خواهد شد

به دور سبزهٔ بودن به زندگیٔ بشر
روبان سرخ سلامت نوار خواهد شد

تمام غربت دنیا کنار خواهد رفت
کویر حسرت دل مرغزار خواهد شد

قنوت عشق به هر کوی و برزن هر شهر
نماز شور و شعف برقرار خواهد شد

دوباره شعر زلالی زچشمهٔ باران
در این سرای کدر افتخار خواهد شد

به جای شعله فانوس و ادعای تهی
چراغ نور شرف آشکار خواهد شد

نمک نداشت دل و دست خوبی مردم
شکر دهانی دنیا نثار خواهد شد

امید قلب شکسته بیا که تا آن روز
تمام سینهٔ دل بی قرار خواهد شد

گذشت حد ستم پا به عرصه ها بگذار
که تا نیامدنت حق به دار خواهد شد

گذشته عمر _مرا دولتی نخواهد ماند
همین بس است غزل یادگار خواهد شد

#نادر_احدزاده
fekrefekr@