خنده ی مادرم چه طعمی داشت
چون بهشتی به سفره ی ما بود
غصه از جان ما گریزان بود
زندگی بی اگر وَ اما بود
#سایه ی زندگی کبوتر وار
روی ایوانِ خانه می چرخید
زندگی با تمام مهر و صفا
ساز ها می نواخت و میرقصید
من هنوزهم دراین میان سالی
#گیج آن خاطراتِ شیرینم
گرچه خوشبختی ام فراوان است
عاشقِ خاطراتِ دیرینم
باز هم یاد مادرم آمد
زندگی را به فاز آسان بُرد
باز لبخند خاطراتم را
#بوق ماشین این خیابان بُرد.
بداهه
#نادراحدزاده
@fekrefekr
برچسب: خاطرات,
نویسنده: نیکی فراهانی