رها کن مرا غم

کجا رسم است دل را خون کنی اما بگویم من که خون از عشق تو کافیست دل را دوستت, دارم, از این بیهوده ماندنها به پایت منع میخواهی دلم با تو خوش است اینگونه یارا دوستت دارم مرا آن روز که در بطن خاکی خفته ام سا...

یک عمر در خیالم هستم کنارت ای دوست یک لحظه یاد من باش در روزگارت ای دوستتنهای ام مرا بس دیگر چه جای درد است جان _باز گر مفید است در اختیارت ای دوست در بی قراری تو دل را نمانده صبری طرحی دگر بپوشان بر این قرارت ای دوست سنگ صنم شدی تو بتخانه ای مزین عصر حجر گذشت و ما جان نثارت ای دوست عصیان سرکش من از فرط بت پرستی ست ورنه همان ثوابی با اعتبارت ای دوست شمع فلک شد این دل در روزگار چون شب ته مانده ی تن...